Jadu’s Daycare Center and Nursery School

Mohamed and Famata used to run a guest house in Lamin Village, the African Zoo. A few months ago, they decided to start a Daycare Center for needy children. Soon enough, lots of children came to play in their compound. They make a difference: they not only rely on gifts  but also take initiative of their own.
In no time, the dining room (formerly used to serve local meals) got transformed in a beautiful Daycare Center, with a sleeping corner, a play ground, etc. They got the help of a local artist to brighten up the place and make it a child friendly environment.
Soon, their project will be registered by the Gambian Ministry of Education.
If you want to know more about this new project you can contact Fatmata of Jadu’s Daycare directly via their email: jadusdaycare@yahoo.com

DSC_0022
Mohamed and Famata

DSC_0030

DSC_0029

DSC_0028

DSC_0001

DSC_0007

DSC_0008

DSC_0010

The Nuresy School
These are some of the former guest rooms . They want to transform them into class rooms: Nursery 1, 2 and 3.

DSC_0014 DSC_0015

Their philosophy differs from the traditional one: they are convinced good education goes together with play and joy.
The former playground will become a lunch place for the children.

DSC_0016

There is a lot of open land they can use to build future class rooms because they want the school to expand to a Primary and even Secondary School.
There will also be room for volunteers who want to come and teach.

DSC_0023

DSC_0025

DSC_0026
TAPs would like to raise funds in order to help them to realize this marvelous project.

Artikel Kerk&Leven Parochies Oud-Turnhout, oktober 2013
De jeugd van tegenwoordig…
Je hoort oudere mensen wel eens zuchten: “de jeugd van tegenwoordig!” En meestal klinkt dat niet zo positief. Wanneer jongeren in de media komen, is dat jammer genoeg dikwijls omwille van wat er fout loopt. Maar wij weten beter: er zijn veel meer jongeren die het goed doen dan anderen!
Neem bijvoorbeeld Kim Wens en Kathleen Verhoeven uit onze gemeente. Ze kennen elkaar van toen ze samen in de klas zaten in het eerste middelbaar. Achteraf kwamen ze elkaar weer tegen als monitrice op Zweepes Ven en bij Kazou. Ook hun studiekeuze lag wat in de lijn van deze activiteiten. Kim werd kleuterleidster en Kathleen vormingswerkster plastische opvoeding. Nadat ze haar studie had afgerond, volgde Kathleen nog een postgraduaat ontwikkelingssamenwerking. In het kader daarvan ging ze vijf maanden op stage naar Bolivia.
Kathleen was zo enthousiast dat ook bij Kim de microbe van verre horizonten begon te kiemen. Als klein kind had ze ooit in Planckendael kleine Afrikaanse hutjes gezien en gezegd: “Daar wil ik ooit naartoe!” En zo groeide bij Kim en Kathleen het plan om in de zomer van dit jaar “ergens” naartoe te gaan om er vrijwilligerswerk te gaan doen. Waar dit “ergens” lag, dat zouden ze wel ontdekken. Han Van Roy, een vriendin van een collega van Kathleen heeft een project lopen in Gambia. Ze heeft er twee scholen gebouwd en via sponsoring kunnen kindjes daar naar school gaan. Vermits Kim en Kathleen in de grote vakantie wilden komen, was dit niet meteen een optie: de scholen zijn ook in Gambia dan gesloten. Maar ze kende een project in de buurt waar ze hun talenten zeker konden gebruiken: het project ‘Creative Kids’.
‘Creative Kids’ is een project van een Senegalese man en zijn Sierraleonese echtgenote die samen een Guesthouse uitbaten, een bed-and-breakfast dus. Elke zondagavond komen kinderen uit
de buurt daar samen om creatief te zijn: dansen, zingen, toneel spelen,… De bedoeling is dat de kinderen samenwerken aan een voorstelling waarmee ze optreden om op die manier hun schoolgeld te helpen betalen. Naar school gaan is essentieel voor de ontwikkeling, maar niet evident voor de armsten. Op die manier krijgen de kinderen ook meer zelfvertrouwen: ze ontdekken dat ze heel wat kunnen!
Vermits het schoolvakantie was, wilden Kim en Kathleen de kinderen elke dag van de week de kans geven om zich te amuseren. Vanuit België hadden ze bijna 60 kilogram speelgoed meegenomen
en hun ervaring als monitrice hier in Oud-Turnhout kwam uiteraard ook meer dan van pas om de kinderen spelletjes aan te leren.
De groep van ‘Creative Kids’ is heel verscheiden: een twintigtal kinderen van een leeftijd die varieert van drie tot ongeveer vijftien-zestien. Om het werkbaar te houden, werkten ze in de voormiddag met de kleintjes en in de namiddag met de wat oudere kinderen. De werking werd al vlug een stuk ruimer dan die voor de ‘Creative Kids’. Op een zekere morgen telde Kim wel veertig kinderen. Mond-aan- mondreclame is nu eenmaal de beste reclame.
Na verloop van tijd merkten Kim en Kathleen dat de kinderen ook zelf de spelletjes die ze
hadden geleerd, begonnen te spelen. Het speelgoed wordt beheerd door de verantwoordelijken van ‘Creative Kids’. Op die manier kennen de enkele weken die Kim en Kathleen daar verbleven een duidelijk vervolg.
Tijdens hun verblijf, werden Kim en Kathleen ook geconfronteerd met de ramadan. De kleinste kinderen deden nog niet mee aan de islamitische vasten; sommige van de grotere al wel. Ze merkten ook hoe het leven er a.h.w. stilviel. Vermits de moslims tijdens de ramadan niet mogen eten en drinken tussen zonsopgang en –ondergang, bleven meer mensen binnen in huis. Bars waren
overdag gesloten, de mensen hadden minder energie. Bovendien was het regenseizoen: de hele dag drukkend, vochtig warm.
In Gambia leven christenen en moslims op een harmonieuze manier samen. Toen Kim op een bepaald moment overdag een broodje at, vroeg een kind of ze dan niet vastte. Toen ze antwoordde dat ze katholiek was, begreep het kind meteen hoe de vork aan de steel zat. Wel was er nieuwsgierigheid naar de manier waarop christenen vasten… Wat konden Kim en Kathleen daarop zeggen? “Heel verschillend van persoon tot persoon en zeker minder streng…”
Om de aankoop van speelgoed en de meerkost voor de bagage te financieren hadden onze jongedames een barbecue georganiseerd. Die bracht echter heel wat meer op dan ze verwacht hadden zodat ze ook het project van Han Van Roy een financieel duwtje in de rug konden geven. Met dank dus ook aan iedereen die op die manier het initiatief van Kim en Kathleen wilden steunen.
Als jongeren nog eens negatief in het nieuws komen, denken we misschien best eens aan deze twee jonge mensen om te beseffen dat er ook veel goeds is dat te veel weinig aandacht krijgt.

Artikel Gambia

Advertisements